Nie ma dobra, ani zła - wszystko wymyśleliśmy sami

Są dwie dla mnie ważne sprawy, które chcę tu wytłumaczyć, żeby dokładnie nakreślić moje poglądy. Chcę żebyście mnie dobrze zrozumieli.

1. Nie ma dobra ani zła. Kreacja stworzyła wszystko również możliwość pozbawienia przez nas życia innego człowieka. Pozwala nam na dobro i zło, bo ona nie ocenia, ona nie widzi różnicy między dobrem a złem, pragnie tylko, żeby każdy z nas wybrał swoją własną ścieżkę z nieskończoności możliwości i nią kroczył. Możemy być kim chcemy. Oczywiście zaraz ktoś powie "a zabójstwo nie jest złe?!".
Zacznijmy od początku jeśli Darwin miał racje co do ewolucji (może się pojawić inny naukowiec, który nagle udowodni, że Darwin się mylił i przedstawi inną teorię popartą faktami. Działo się tak wiele razy na przełomie wieków - np. teoria, że Ziemia jest płaska - potem teoria Kopernika wywracająca wszystko do góry nogami), to ludzie na początku zachowywali się jak zwierzęta, polowali na inne zwierzęta, a nawet na siebie nawzajem. W którymś momencie nastąpiła nagle jakaś niesłychana rewolucja i człowiek stwierdził, że zabijanie drugiego człowieka(bo już nie małpy) jest złe. Podkreślam człowiek tak stwierdził, nie Bóg. Potem główne postanowienia zostały spisane (np. 10 przykazań), na całym świecie ludzie zaczęli wymyślać zasady w jakich powinniśmy żyć i tak zabicie drugiego człowieka stało się złem. Mam nadzieję, że rozumiecie o co mi chodzi. (Oczywiście uważam, że nie można zabijać - jest złe bo pozbawia drugiego człowieka możliwości istnienia na tym świecie - pozbawia go możliwości wyboru i życia.)
Potem ludzie wymyślili państwa - w jaki sposób mają funkcjonować. Jak mają wyglądać relacje między ludźmi. Zachowania. Maniery. To się cały czas dzieje - moda. Dyskusja o aborcji - nie ma Boga, który zrzuca nam tablice mówiąc, czy aborcja jest zła - sami to określamy. Określamy granice wciąż i wciąż. Większość ludzi myśli, że to jak świat wygląda...że taki powinien właśnie być, że nie może być inny, ale to nie prawda. To my określamy normy. MY wymyślamy reguły!
Wygląda tak dzięki nam, a może przez nas. Pokój, wojny, morderstwa, zło, pieniądze, moda, mieszkania - my to tworzymy...

2. To co zostało stworzone przez ludzi i relacje międzyludzkie zostało wymyślone przez kogoś wcześniej. Cała tradycja i tradycjonalizm to odwoływanie się do przeszłości. Jak już wcześniej napisałam to ludzie wszystko wymyślili. Mam pewną wizję - od dziecka, która nie przemija - to wizja utopii. Moja utopia, w której wszyscy żyją w zgodzie, nie ma pieniędzy, dobro jest wspólne. Nie ma wojen, a najważniejszą wartością jest rozwój, zarówno osobisty, jak i całej ludzkości - tak to sobie wymyśliłam :P. Myślę, że mogłoby to być możliwe, ale ludzie zabrnęli zbyt daleko. Nie potrafią nawet wyobrazić sobie życia bez pieniędzy, choć sami je stworzyli...
To my wymyślamy reguły mam nadzieję, że kiedyś w końcu to zrozumiemy i będziemy umieli to wykorzystać w dobry sposób.

To tak jak w filmie Kula (możesz obejrzeć go tutaj), może jeszcze nie dorośliśmy by móc kreować własny świat.

Żyjemy tu i teraz

Żyjąc w pośpiechu nie zastanawiamy się, nie zatrzymujemy, po prostu żyjemy szybko i umieramy. Kiedy jestem w dużym mieście łatwo jest mi uwierzyć, że jest tylko tu i teraz a po śmierci nie ma nic. Wszystko jest takie realne, namacalne i ma się wrażenie, że tylko to się liczy.

Od dziecka wizja Boga wydawała mi się dziwna i trochę nie logiczna. Powątpiewałam w ewangelie, ale nie w ich przesłanie żeby kochać bliźnich i wierzyć. Chociaż wydaje mi się, że nie chodzi o wiarę w Boga, tylko ogólnie o wiarę. Nie ważne w co wierzysz byleś wierzył a to może czynić cuda - takie jest moje zdanie.
Jednak zawsze wierzyłam w życie pozagrobowe, a raczej w duchy, a raczej wole określenie istoty niematerialne, nie wiem skąd się to u mnie wzięło, przecież nasza religia inaczej to sobie wyobraża - żadnych duchów zwyczajnie niebo - czyściec -piekło.

Żyjąc w pośpiechu nie zastanawiamy się, nie zatrzymujemy, po prostu żyjemy szybko i umieramy... Ja jednak potrzebuję czegoś więcej. U podstaw moich myśli leży stwierdzenie, że nie ważne czy to jest nasze jedyne życie, potem umrzemy i taki będzie nasz koniec, nie ważne czy wierzymy w religie i jej dogmaty, czy w reinkarnację, że po śmierci narodzimy się na nowo, ważne jest to że teraz tu jesteśmy, właśnie w tym momencie. To jest nasze 5 minut, to jest nasz czas. Możemy wykorzystać go jak chcemy. Ja pragnę wziąć dla siebie jak najwięcej, dowiedzieć się jak najwięcej, nawet jeśli moje myśli i poglądy będą odbiegać diametralnie od innych. To jest moje życie, pojawiałam się na ziemi właśnie w tym czasie, miejscu i przestrzeni i chcę to wykorzystać. Muszę szukać odpowiedzi na moje pytania, to jest jak narkotyk, jak powietrze - bez tego umieram.

Bóg - Kreacja - Matrix

To było jeszcze za czasów liceum. Przestałam wierzyć w Boga. Na początku kiedy pojawiała się u mnie myśl, że Bóg nie istnieje bałam się, że nagle pojawi się jakiś "grom z jasnego nieba", który mnie ukarze. Może to brzmi śmiesznie i teraz mi się takie wydaje, ale wtedy na prawdę tak myślałam.

Jednak nie pojawił się żaden grom i stałam się ateistką, ale na krótki czas, bo potem pojawiły się następne myśli, które zaczęły pchać mnie naprzód. Ateizm przerodził się w coś innego. Zaczęłam się wtedy zastanawiać co w takim razie stworzyło świat i czym on jest.

Od tamtego czasu minęło kilka lat a moja wizja świata wciąż się zmienia. Jeśli czegoś szukam, czuje że czegoś mi brakuję lub coś mnie omija, to usłyszę przypadkowo jakąś rozmowę, której słowa otwierają w moim umyśle nowe ścieżki, bądź surfując w internecie natknę się przypadkiem na jakiś tekst, który rozjaśnia mi w głowie. Rzeczy lub myśli, które wcześniej były nie do przeskoczenia, teraz są już daleko za mną i nawet nie zauważyłam kiedy przez nie przeszłam.

Szukając różnych odpowiedzi na pojawiające się w moim umyśle pytania, znalazłam pogląd, który tłumaczy mi świat i przedstawia go w sposób, który jest dla mnie zrozumiały i daje poczucie stabilności. Nie znam dokładnie założeń buddyzmu, New age, czy fizyki kwantowej, ale to właśnie z nich powstał mój światopogląd, a raczej one rozwijały myśli pojawiające się w mojej głowie. I tak doszłam do momentu, w którym uważam, że świat jest hologramem. Jest jak matrix. Wszystko dookoła jest stworzone z miniaturowych cząstek, które tworzą nasz świat za pomocą myśli Kreacji (czegoś co stworzyło wszystko). Cały wszechświat, my, wszystko zostało stworzone z myśli i my możemy również wywierać na to wpływ myślą.

Pamiętacie film Matrix (jeśli go nie widzieliście, bądź chcecie go sobie przypomnieć możecie go obejrzeć tutaj, szczególnie polecam pierwszą część). Wizje jaka została tam przedstawiona? I nie chodzi mi tu o to, że żyjemy w świecie stworzonym przez komputery, w tym wypadku komputery zastępuje Kreacja - żyjemy w świecie Kreacji - wszystko wokół to tylko doskonała iluzja...

O blogu

Lubię myśleć mam naturę filozofa, lubię myśleć...

Zastanawialiście się kiedyś nad tym czym jest świat, czyli wszystko co widzicie, to na co patrzycie i słyszycie, to co nas otacza, jest wszędzie wokół, a także w nas?

Lub nad tym kim jesteśmy? To pytanie dręczy ludzi od bardzo dawna.

Mam swój własny światopogląd. Zawarte jest w nim całe moje myślenie, cały obraz świat, ludzi, historii... Myślę, że różni on się od światopoglądu większości ludzi, których spotykam.

Od dziecka miałam takie uczucie... być może mają je wszystkie dzieci... że mogę wszystko, że mogę być kim zechce, kim sobie tylko wymarzę... ,w którymś momencie życia to minęło, ludzie wokół tak często powtarzali: "życie jest trudne", "życie jest ciężkie" i tym podobne zwroty, że zaczęłam w to wierzyć. Ale te dziecinne myśli wróciły. Wróciły i każą mi wciąż odkrywać świat na nowo, odkrywać umysł, próbować określić czym to wszystko jest. Nie potrzebuję, a raczej nie potrafię żyć według zasad, czy wiary jaką inni dali mi na tacy. Ona mi nie wystarcza. Chcę sama dojść do poglądów, które najbardziej mi odpowiadają, które sprawiają, że czuję, że są słuszne, bądź wymyślić własne.

Jeśli dowiaduję się czegoś co nie jest spójne z moją wizją świata, a uważam, że jest właściwe to nie odrzucam tego, tylko przekształcam cały światopogląd tak by był zgodny z tym czego się dowiedziałam. Kilka razy musiałam praktycznie zacząć budować wszystko od podstaw. Nie jest to łatwe, towarzyszy temu takie nieprzyjemne uczucie... ale nie będę przecież upierać się przy swojej wizji jeśli dostaje coś lepszego. Wtedy staram się ją zmienią. Chcę iść do przodu, rozwijać się pod każdym względem.

Nie wierzę w Boga. Nie jestem ateistką. Myślę, że nikt nie jest ateistą bo każdy ma coś w co wierzy... Wierzę, że świat, wszechświat, wszystko stworzyło coś co jest wieczne i nieskończenie mądre. Możecie to nazwać Bogiem jeśli chcecie, ale dla mnie to nie jest osobą, nie jest osobowe i nie ma nic wspólnego z żadną religią...

Na tym blogu postaram się zamieścić moje rozważania. Są one mieszanką różnych religii, poglądów, założeń fizyki kwantowej, które poznałam na drodze moich poszukiwań i które w jakiś sposób wypełniały i uzupełniały luki w moich rozważaniach. Informacje w postach będą zapewne się uzupełniały i nawzajem przenikały. Zainteresowanych zapraszam do czytania bloga.

Pozdrawiam,
Matrix